جایگاه یابی برند در بازاریابی جایگاه یابی برند در بازاریابی

جایگاه یابی برند در بازاریابی

۱۳۹۷/۱۱/۰۸

برندها به دلیل روندهای سریع تکنولوژیک مجبورند انعطاف پذیری و توانایی سازگاری بیشتری داشته باشند، با این حال ویژگی معتبر بودن آنها بیش از پیش اهمیت پیدا کرده است. در جهانی که بیش از پیش شفاف شده، قابلیت اعتبار و درستی با ارزش ترین دارایی است.

از نگاه سنتی، یک برند، مجموعه ای از تصاویر است – چیزی بیش از یک نام، یک لوگو و یک شعار – و این امر باعث ایجاد تمایز بین محصولات و خدمات یک شرکت نسبت به رقبایش می شود. همچنین برند به عنوان یک مخزن عمل می کند که تمامی ارزش ایجاد شده توسط کمپین های برند شرکت در آن ذخیره می شود. در سالهای اخیر، مفهوم برند دربردارنده ی یک تجربه کلی است که مشتریان می توانند با یک شرکت داشته باشند. بنابراین، یک برند می تواند چارچوبی برای استراتژی شرکت باشد، زیرا هر گونه فعالیتی که شرکت به آن وارد می شود، با برند مرتبط خواهد بود.

مفهوم برند، ارتباط نزدیکی با جایگاه یابی برند دارد. از دهه ۱۹۸۰، جایگاه یابی برند به عنوان نبردی برای تسخیر ذهن مشتریان تعبیر شده است. برند به منظور ایجاد یک دارایی قدرتمند باید جایگاه یابی روشن و یکپارچه و همچنین مجموعه کاملی از وجوه متمایز کننده را دارا باشد که از جایگاه خود حفاظت کند. جایگاه یابی برند ضرورتاً یک قول و تعهد اغوا کننده است که بازاریابان برای تسخیر ذهن و قلب مشتریان به آنان ارائه می دهند. برای نشان دادن یکپارچگی واقعی برند و به دست آوردن اعتماد مشتریان، بازاریابان باید این قول و تعهد را همراه با ارائه وجوه تمایز قابل لمس و مستحکم از طریق آمیخته بازاریابی خود محقق سازند.

در اقتصاد دیجیتالی، مشتریان به آسانی و با توان بیشتری می توانند قول و تعهد جایگاه یابی برند را ارزیابی و حتی راستی آزمایی کنند. به لطف این شفافیت بیشتر (به دلیل اوج گرفتن رسانه های اجتماعی) برندها دیگر نمی توانند وعده های دروغین و غیرقابل راستی آزمایی را به مشتریان بدهند. شرکت ها می توانند خود را به هر عنوانی جایگاه یابی کنند، اما بدون وجود توافق در اجتماع مشتریان در این مورد، جایگاه یابی چیزی نخواهد بود مگر تظاهر شرکت به چیزی که نیست.

امروزه، دیگر بیان همخوانی هویت برند و جایگاه یابی به دفعات متعدد – یکی از عوامل موفقیت اصلی در بازاریابی سنتی – کفایت نمی کند. با وجود تکنولوژی های اخلالگر، چرخه های کوتاه تر عمر محصولات و روندهایی که به سرعت در حال تغییر هستند، یک برند باید به اندازه ی کافی پویا باشد تا بتواند در شرایط خاص به شکلی خاص رفتار خود را تغییر دهد. اما آنچه باید بدون تغییر باقی بماند، مشخصه های برند و کدهای آن است. ویژگی شخصیتی، جوهره و اصالت هر برند را تشکیل می دهد. هنگامی که هسته ی برند نسبت به ریشه های آن وفادار بماند، تصویر بیرونی را می توان تغییر داد. می توان گفت که با وجود امکان سازگاری لوگو به اشکال مختلف – که گوگل آنها را دودلز می نامد – ام تیوی و گوگل همچنان دارای برندهای ثابت و در عین حال منعطف هستند.

Leave a Reply

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.